Ik denk echter dat advertenties op een kranten site niet (enkel) op conversie moeten worden afgerekend:
De aanwezigheid van een merk in een ‘gewaardeerd medium’ levert namelijk meerwaarde voor dit merk: De consument doet namelijk de aanname dan een merk wat (terugkerend) op ‘prominente plaatsen’ adverteert, een groot en bekend merk zal zijn. Dit zorgt voor een (kleine) toename in de ervaren populariteit van een merk. (tot zover de les ‘branding’)
Op internet wordt voornamelijk naar de harde conversies gekeken (@sipke), maar de kracht van branding zit hem vaker in kleine invloeden dan directe effecten. (Waarbij een opstapeling van kleine invloeden het effect maken).

Ik zie de advertentieruimte van kranten dan ook als een ‘A-locatie’ voor branding advertenties. Een niche-site biedt daarentegen een A-locatie voor conversiegerichte ads. Ik denk dat dit onderscheid cruciaal is.

Echter zijn er op internet veel meer publishers dan de krant gewend was. Daardoor kan de prijs niet meer kunstmatig worden hoog gehouden. Zolang de site van een krant niet vol staat met B-advertenties en eigen ads heeft een banner qua branding een grote meerwaarde op een dergelijke site. Door de overvloed aan advertentie ruimte op de kranten sites lijken ze de meerwaarde die ze hebben weg te gooien. Door de overtollige ruimte te vullen met eigen ads en B-merken verwoest een krant de meerwaarde welke zijn site heeft voor branding. De suggestie van schaarste en prominentie van de advertentieruimte van de kranten moet ten alle tijden in stand gehouden worden. Desnoods door minder advertentie ruimte en meer content.

Juist hun kennis en wat ze daarmee kunnen doen, moeten ze leren vermarkten, dat ben ik wel met je eens, hun kennis van het platform is enorm, maar ze vergeten daarbij dat ze ook iets anders kunnen gebruiken dan alleen het platform van de afgelopen 150 jaar.

Je hebt wel gelijk dat een journalist veelal een spellingscontrole of tekstschrijver van ANP nieuws is geworden, en dat ze het leuke deel vaak verloren zijn. Hoewel die beste USA correspondent niet mocht klagen met zijn 8000 euro appartement bij Central Park…

De vraag is echter hoe ze deze samenbundeling slim en commercieel verantwoord weg kunnen gaan zetten (voor 45 ct. per woord niet in iig).

@jeroen ik denk dat het combinatie van factoren is, niet durven, intern tegengewerkt, oude gewoontes, onbekend met het medium en een strikte politieke hierarchie.

Als uitgevers zich nou eens meer als kennisleiders, als adviseurs gaan profileren? Alle kennis over lezers, doelgroepen maar natuurlijk ook over thema’s en ontwikkelingen op (internationaal) niveau bundelen en aanbieden?

Ook journalistieke (authentieke) vaardigheden als research / onderzoeksjournalistiek, hoor- en wederhoor, een onderwerp vanuit verschillende kanten belichten en zo interessant maken voor specifieke doelgroepen kunnen worden toegepast in deze adviesfunctie.

Daarnaast zullen ze zich meer moeten openstellen aan de journalisten van deze tijd (bloggers / trendwatchers etc) Dan biedt het long tail principe toch wel weer mogelijkheden. De journalist van nu heeft immers zijn status verloren. Zoals dat ook ooit met leraren is gebeurt en met meneer pastoor ;) Iedereen is journalist. Of andersom en dan positief: de journalist heeft meer humane bronnen dan ooit en krijgt daarmee de (commerciële) mogelijkheid om voor niche doelgroepen nieuws te brengen. De straat op! Het web op!

Je stelt jezelf daarom terecht de vraag of ze die ruimte niet veel beter anders kunnen gebruiken. En ik denk inderdaad dat het feit dat de artikelen long tail zijn een reden zou moeten zijn de advertentieruimte ook long tail te verkopen. Internet biedt de mogelijkheid om gerichter te adverteren, waarom zou je dan wéér alles in grote pakketten gaan verkopen.Maar dat vraagt innovatie van de kranten en als ze iets aangetoond hebben de laatste jaren is dat ze niet durven, kunnen of willen innoveren.

Toch dank ik dat je hier een heel sterk punt hebt en ik vraag me af waarom kranten hier niks mee doen. Zouden ze het niet weten, niet durven of niet willen? Wat denken jullie?

Het woord banner zou ik niet willen gebruiken, eerder display, of misschien nog beter “extern contentblok” (lekker plastisch), dat geeft wat ruimere mogelijkheden. Feit is wel dat de uitgever zijn inventory m.i. niet zal moeten afstaan aan een 3e partij, maar zelf (eventueel in samenwerking met een aantal anderen) aan de gang moet.

Er zit overigens wel een nadeel in het goed weten van wat jij eigenlijk online wil (omdat je inlogt): je wilt direct geserviced worden. Waarom zou je, als je interesse in beleggen hebt, eerst nog moeten klikken op een adertentie, waarom kun je niet direct starten… Vanuit dat oogpunt ben ik benieuwd welke applicaties er de komende tijd bij hyves en zeker facebook, de uitgeefplatformen van de nieuwe wereld, gaan opduiken (zover er al geen directe beleggings apps zijn..)